Sude diger insanlardan aldigi paralari önce alisveriste kullanmisti. Yeni kiyafetler almak, canta degistirmek, kücük ama dikkat cekici esyalar edinmek ona kisa süreli bir haz veriyordu. Ancak zamanla bu haz da siradanlasmaya basladi. Yeni alinan bir kiyafet artik eskisi kadar heyecan vermiyordu. Posetleri acarken duydugu o kisa mutluluk, yerini garip bir bosluga birakiyordu.
Bu yüzden paralari harcamak yerine biriktirmeye basladi. Baslangicta bunu bilincli bir plan olarak düsünmemisti. Sadece elinde biriken miktari görmek hosuna gitmisti. Paranin cogaldigini görmek, ona alisveristen daha farkli bir tatmin duygusu veriyordu.
Zaman gectikce bu birikim fikri zihninde büyüdü. Artik harcamak yerine saklamak, cogaltmak ve elindekinin artisini izlemek daha cazip geliyordu.
Ama bu duygu beraberinde baska bir seyi de getirdi durdurulamayan bir istek. Artik önünü alamiyordu.
Ve farkinda olmadan, her yeni istekte biraz daha ileri gidiyordu. Bunun icin Hakani kullanmaya baslayacakti.
Hakanin kendisine olan bagliligini fark etmisti. Onun gözlerinde gördügü o saf güven, Sudeye kolay bir yol sundugunu hissettiriyordu.
Hakanin hayir diyemeyecek biri oldugunu anlamisti.