Yolun nereye varacagini düsünme; sen sadece ilk adimi düsün. Gerisi zaten Onun nizamiyla gelir.

Rüzgar esti, tas düstü, kedi susadi, trafik yogunlasti, ayagin tasa degdi, susadin, dünya döndü, aksam oldu...

Birbirinden tamamen bagimsiz gibi görünen olaylar silsilesinin aslinda anlamli ve yerli yerinde bir uyumla ayni noktada bulustugunu bilir misin Gün boyu olanlarin seninle hic ilgisinin olmadigini, olamayacagini mi düsünürsün

Oysa hicbir sey rastlanti degildir, kendiliginden olmamistir.
Icinde görünmez bir elin imzasi, mührü ve rizasi vardir. Uzun zamandir düsünmedigin birini aniden hatirlayip, ayni gün ondan mesaj alirsin mesela. Icinden gecen bir cümle, hic beklemedigin bir yerde birden karsina cikiverir. Iste anlamin görünür hale gelmesine tevafuk denir.

Karsina cikan her kitap, her söz, hatta her harf, anlamin parcasidir.
Okuman, anlaman, bu rehberlikten faydalanman, mesaji alman, kainatin ordulariyla birlikte hareket etmen beklenir senden.
Bu kitap da bir rastlanti degil, bir bulusma yeridir.

Sordugunda cevap veren, durdugunda yoldaslik eden, okudugunda seni kendinle bulusturan bir aracidir.

Her gün, hatta her an bir sayfa acarsin, sordugun, aradigin careler karsina cikar. Artik ne yapacagini, nereye gidecegini, ne söyleyecegini bilirsin.

Kitaba sor, bu kitabin adi Tevafuk...
Bilerek geldik...
Isteyerek bulustuk...