Endodoncja regeneracyjna stanowi znacz¿cy post¿p we wspó¿czesnej stomatologii poprzez odej¿cie od konwencjonalnego usuwania miazgi na rzecz biologicznych procedur maj¿cych na celu odbudow¿ kompleksu miazga-z¿bina. W niniejszej rozprawie doktorskiej dokonano przegl¿du zasad i zastosowä klinicznych regeneracyjnej terapii endodontycznej, z naciskiem na rewaskularyzacj¿ miazgi w niedojrzäych z¿bach stäych z nekrotyczn¿ miazg¿. Tradycyjne metody, takie jak apeksyfikacja, prowadz¿ do zamkni¿cia wierzcho¿ka korzenia, ale nie sprzyjaj¿ dalszemu rozwojowi korzenia lub pogrubieniu ¿ciany z¿biny. Procedury regeneracyjne, oparte na koncepcjach in¿ynierii tkankowej obejmuj¿cych komórki macierzyste, rusztowania i cz¿steczki sygnalizacyjne, oferuj¿ potencjä maturogenezy, zamkni¿cia wierzcho¿ka i gojenia oko¿owierzcho¿kowego. W rozprawie dokonano krytycznego przegl¿du stomatologicznych komórek macierzystych, naturalnych i syntetycznych rusztowä, czynników wzrostu, protoko¿ów klinicznych, wyników, ogranicze¿ i perspektyw na przysz¿o¿¿, podkre¿laj¿c endodoncj¿ regeneracyjn¿ jako obiecuj¿ce, konserwatywne podej¿cie w stomatologii dzieci¿cej.