Hayat ilk önce kendini yok sayanlari harcar. Sen kimsenin kimsesi degil, sen kendinin her seyisin.
Gecici dünyanin kalici derdi olmaz. Yenilmek icin yaratilmadin, mücadele icin yaratildin. Baskalarina olan sevgin, kendine olan sayginin önüne gecmesin.
Darilma degil, dayanma dünyasinda yasiyorsun. Dayanmak, olaylari ve duygulari cözmekten önce gelir.
Boynunu basini egmek icin degil, basini dik tutmak icin kullan. Kendini degistirmek isteyen beyin, önce eski düzeni yikar. Her yikilis senin yeniden ayaga kalkisin ve yeniden baslangicindir.
Bir gözün gecmiste, bir gözün gelecekteyse bugüne sasi bakarsin. Bu nedenle bugüne ve önüne bak. Cünkü insan ayni anda iki zamana ait olmaya calistiginda, bulundugu ani kaybeder. Gecmis, pismanliklariyla omzuna cöker; gelecek, belirsizligiyle zihnini sikistirir.
Sanatlarin en büyügü zorluklarla mücadele etme sanatidir. Sen muhtesem bir sanatcisin. Cogu zaman vazgectigini sanirsin; oysa vazgectigin sey umut degil, yorgunlugundur. Zorluklarla mücadele etmek bir yetenek degil, ögrenilen bir sanattir.
Sonlu hayatimizin sonsuz istekleri pesinde kosarken, gerceklik algisinda kalabilecek bilincle hareket et ve acimasizca dürüst ol. Gerceklik algisinda kalmak, isteklerden vazgecmek degildir; onlari ölcülü ve yerli yerine koyabilmektir. Her istegin pesinden gitmek özgürlük degil, dagilmaktir.
Sonlu hayat, sinirsiz isteklere degil; anlamli secimlere dayanir. Gerceklikten kopmadan yürüyebilen insan, hem arzusunu tanir hem de sinirlarini bilir. Ve belki de bilgelik, tam burada baslar Her seyi istemek yerine, gercekten yasayabileceklerini secebilmekte.. Bazi günler ilerleme yoktur, sadece dagilmamak vardir. Kendinde cok emegin var, bunu hep hatirla.
