Eve dönmek hicbir zaman bu kadar yalniz hissettirmemisti.

Mara geri dönüsü olmadigina emin oldugu o yola girdiginde, cok büyük bir fedakarlik yaptiginin farkindaydi. Aski ve sehri icin yapilmasi gereken yapilmis, Troya ve Tanrisi kurtarilmisti. Her seyin geride kaldigini düsündügü anda beklenmedik bir yardim onu yeniden Troyaya cagirmisti. Simdi gercek benligiyle tanismali, gücünü onun icin koruyanlardan geri almaliydi. Ancak geri döndügünde ne sehir ne de asik oldugu adam biraktigi gibiydi. Gecmisiyse Maranin en cok yabancisi oldugu kisiydi. Gercekte kimdi ve neden bu kadar önemliydi Simdi önünde cok daha zorlu bir sinav, arkasindaysa ona öfkeli bir Tanri vardi. Artemisin oklari gibi hizli olmali, Athena gibi bilge davranmaliydi. Fakat hesaba katmadigi bir sey vardi Tanrilar oyun oynamayi severdi.

Tanri Rae, diye fisildadigimda gözlerinde yildizlar parlamaya basladi. Ben sana aitsem, sen de bana mi aitsin