Hicbir sey yokken Sadece su vardi
Saf karanligin icinde yaratilisin sesi yankilandiginda doksan dokuz orta acun yaratildi.
Zamanin basladigi o gün, Erlik, her seyin bitecegi güne kadar sürecek olan isyanin atesini yaktiginin farkinda bile degildi.
Kücük bir acgözlülük, sonsuzluga uzanan bir baskaldiriya dönüstü.
Yer, gökler ve yerin alti yaratilirken insan, hirslarina maglup olup göklerden kovuldu.
Yüreklere karanlik damlatan Erlikin, göklerdeki imparatorlugu buz parcalari gibi yeryüzüne yagdiginda, günes ilk kez karanliga büründü.
Iste o günden son güne kadar insanin ve karanligin savasi basladi.
Uslarda ve yüreklerde baslayan cekisme, demirle atesi bulusturup, kiliclara kan olarak döktü.
Atesten kadin, bir isiriga sonsuzlugunu yakan topraktan erkege bulandigi günü hic unutmadi.
Zamanini bekledi
Kara Günes, tüm topraklari sardiginda, eger insanlar Tengrinin yolundan ciktiysa Demir Kazik gök, yer ve yeraltini tekrar tek hizaya getirecek ve kapilar kisa süreligine tekrar aralanacakti
Zaman daraldigindan, göklerde ilerleyen ates, asil kandan üc kisiyi isaret etti Yikimi getirecek olan, kana bulayacak olan ve hükmedecek olan
Yaratilisin ve baskaldirinin hikayesi
Bu, ilk kovulanlarin mücadelesi.